5/12/2008 - Avuçlarına bırakırsam kalbimi ruhun yok olur

Zamanın bir yerinde hiç bitmemesi dileği ile başladı her şey. Her şeyin bittiği gibi aşkta bitiyordu günün bir vaktinde.

Bitmesin istedi, gitmemesini diledi,

Yollar ikiye ayrılmasın dedi…

Bir gün…

Düştü yağmur gökten, yağmurun hasretiyle yanan toprağa. O karmakarışık, gürültülü sesler bir anda sessizliğe teslim oldu. Sadece toprakla yağmurun sesi vardı. Buluşmalarının sessiz ahengi…

Bir daha düştü yağmur. Sessizliğin sesi etrafta yankılandı. Sessizlik… Tek sesleri sessizlikti…

Yarenine kavuşan toprak sevincinden şaha kalktı. Havalandı bekleyemedi yerde… Yükseldi yağmuru ile bütünlendi. Bütünleştikçe yağmuru ile özleminin sessizliği daha da büyüdü. Sessizlik. Usul, usul akıyordu yağmur toprağına.

Ve geldiği gibi gitti. Gürültüler arasında bıraktı yağmur toprağını.

Bir varmış, bir yokmuş masallar neden böyle sessiz yaşanır dedi, gitti…

Doyamadım dedi, gitti…

Herkes yanlış biliyor  toprağı ile bütünleşen yağmurun kokusunu herkes toprağın kokusu' sanıyor…

Herkes yanlış biliyor tıpkı benim aşkı yanlış bildiğim, masalları bilmediğim gibi…


Sabahlar ayrılık için nöbette…

Avuçlarına bırakırsam kalbimi ruhun yok olur… 

7/7/2008 - Şimdi..özlediğim sen olmasan diyorum. ......

Şimdi..özlediğim sen olmasan diyorum.

Şimdi Ne yokluğundan yakınmak,ne varlığını kazanmaya uğraşmak
Ayağa kalk desem yüreğime, bir sürgün olur gideceği yollar Ardıma bakmadan gitsem, içimde varolan aşk beni çarmıha gerer gittiğim her yerde
Şimdi susmalıyım
Şimdi daha da yalnızlaşmalıyım ,hayat çırılçıplak kalmalı ellerimde Düşlerimi tanımsız düşürmeliyim gözlerimden Ve her gelen gün ,bitimsiz bir ölüm olmalı yüreğimde Ve ben haziran titremesinde sonu uçurum bir uzun yolculuk olarak asılı kalmalıyım senin zamanın da Şimdi Arsızca tenime dokunan yalnızlık, ruhumda hissiz bir ayaklanma, simya değmemiş bir yürek ve tükenmiş bir bedenle geldim sana
Şimdi Bir adanmışlığın geride bıraktığı boşluğa incittiğin gülüşlerimi ekledim
Şimdi Sözcüklerin ihanetini taşıdığın yerde, yüreğimden sana taşıyamadığım aydınlıkta umarsız sözcükler ekliyorum ikimize
Şimdi Gözlerime bak ve anla beni
Parçalanmışlıklarımı al ve içine yaşamsal anlar yama
Ağlamayı sustuklarımı al ve kurak gözlerine yağmur ekle
Gülüşüme eklediğim iç kanmalı suskunluklarımı duy ve sözcüklerine susku , içine sesleniş yap onları
Şimdi Dışa vurulmamış bir iç çekiş gibisin içimde
Avutma düşlerimi , hırpala ,yak, darmadağın et, hadi durma öldür bendeki seni
Şimdi özlediğim sen olmasan diyorum Tek kişilik bir yalnızlığa soyunsa yüreğim Sana dair olmasa tutulduğum şarkılar Senden kaçmak uğruna ,nefrete sığınmasa yüreğim
Kaçtıkça senin geçtiğin bütün yollardan , üzerime sen eklenmesen diyorum uğradığım bütün duraklardan Yani kaçmalarım olmasa senden sana Senin intiharların düşmese düşüşlerime Sussam susuşlarına
Şimdi senden kaçmak uğruna sığındığım tenhalıklardan sen çoğalmasan diyorum
Ve şimdi neden bilmiyorum yine sana çoğalıyor sevmelerim senden azalırcasına

18/2/2008 - AŞK İKİ KİŞİLİKTİR

Değişir yönü rüzgârın
Solar ansızın yapraklar.
Şaşırır yolunu denizde gemi
Boşuna bir liman arar.
Gülüşü bir yabancının
Çalmıştır senden sevdiğini,
İçinde biriken zehir
Sadece kendini öldürecektir.
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk, iki kişiliktir.

Bir anı bile kalmamıştır
Geceler boyu sevişmelerden
Binlerce yıl uzaklardadır
Binlerce kez dokunduğun ten.
Yazabileceğin şiirler
Çoktan yazılıp bitmiştir.
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk, iki kişiliktir.

Avutamaz olur artık
Seni bildiğin şarkılar.
Boşanır keder zincirlerinden
Sular, tersin tersin akar.
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar.
Uçarı kuşu sevdanın
Alıp başını gitmiştir
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk, iki kişiliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmiş ve düşmüş gözden.
Düşlerinde bir çocuk hıçkırır
Gece camlara sürtünürken.
Çünkü, hiç bir kelebek
Tek başına yaşamaz sevdasını.
Severken hiçbir böcek,
Hiç bir kuş yalnız değildir.
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk, iki kişiliktir.

Ataol Behramoğlu

12/2/2008 - BİR FOTOĞRAFA

Karşımdasın işte...
Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.
Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.
Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.
Tıkandığım o an,
elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.

Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.

Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,
bitti artık hepsi...
Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
Bakış açım belli oldu yine.
Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.
Dağlara çarptım her esişimde.
Yollara küfrettim her gidişinde.

Demiştim sana hatırlarsan:
"Önemli olan
'zamana bırakmak' değil,
'zamanla bırakmamak'tır..."
Şimdi bana, geçen o zamanın
Unutulmaz sancısı kalır.

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?
Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...

   Nazım Hikmet

12/2/2008 - ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ŞİİRİ

Gözlerin gözlerime degince,
felaketim olurdu aglardim.
Beni sevmiyordun bilirdim,
bir sevdigin vardi duyardim.
Çöp gibi bir oglan ipince,
hayirsizin biriydi fikrimce.
Ne vakit karsimda görsem,
öldürecegimden korkardim,
felaketim olurdu aglardim.

Ne vakit Maçka'dan geçsem,
limanda hep gemiler olurdu.
Agaçlar kus gibi gülerdi,
bir rüzgar aklimi alirdi.
Sessizce bir cigara yakardin,
parmaklarimin ucunu yakardin,
kirpiklerini egerdin bakardin.
Üsürdüm içim ürperirdi,
felaketim olurdu aglardim.

Aksamlar bir roman gibi biterdi.
Jezabel kan içinde yatardi.
Limandan bir gemi giderdi,
sen kalkip ona giderdin.
Benzin mum gibi giderdin,
sabaha kadar kalirdin.
Hayirsizin biriydi fikrimce,
güldü mü cenazeye benzerdi.
Hele seni kollarina aldi mi;
felaketim olurdu aglardim.
  ATİLLA İLHAN